Yapı Malzemeleri Direktifi (89/106/EEC)

Yapı malzemeleri direktifi (yönetmeliği), bina ve diğer inşaat mühendisliği işleri dahil olmak üzere tüm yapı işlerinde daimi olarak kullanılmak amacıyla üretilecek yapı malzemelerinin taşıması gereken temel gerekleri, bu malzemelerin tabi olması gereken uygunluk değerlendirme prosedürleri, piyasa gözetimi ve denetimi işlemleri ile ilgili usul ve esasları kapsamaktadır. Direktifin amacı ülkemizde üretilen yapı malzemelerinin yurtiçinde ve Avrupa Birliği üyesi ülkelerde serbest dolaşımının sağlanmasıdır.

Yapı Malzemeleri Direktifi kapsamında üretilecek teknik şartnamelerin dayandırılması gereken temel gerekler, AB’ye üye ülkelerin yürürlükteki yapı mevzuatıdır. Bu temel gerekler;

• Mekanik dayanım ve stabilite
• Yangın durumunda emniyet
• Hijyen, Sağlık ve Çevre
• Kullanım Emniyeti
• Gürültüye Karşı Korunma
• Enerjiden Tasarruf ve Isı Muhafazası’dır.

Yapı malzemelerinin direktife uygunluğu için AB Komisyonu tarafından yayınlanan harmonize (uyumlaştırılmış) standartlara uygunluğu zorunludur. Harmonize Standartların olmadığı durumlarda European Technical Approval (ETA) olarak anılan Avrupa Teknik Onayları uygunluk değerlendirmesinde esas teşkil etmektedir. Harmonize standartların ve Avrupa Teknik Onayının bulunmaması durumunda temel gerekleri karşılayan tanınan milli standartlara uyulması gerekmektedir

Harmonize Standartlar, CEN (Avrupa Standardizasyon Komitesi) tarafından hazırlanan ve AB Komisyonu tarafından kabul görerek Avrupa Birliği Resmi Gazetesi’nde yayınlanarak yürürlüğe giren standartlardır.

Avrupa Teknik Onayı, Avrupa Birliğince uyumlaştırılmış bir standart veya kabul gören bir milli standardın bulunmadığı durumlarda malzeme ve malzeme grubu için açıklayıcı dokümanlara başvurularak ve Yapı Daimi Komitesi’nin görüşü alınarak,
• Varsa, ortak esaslar çerçevesinde yürütülen inceleme ve deney sonucunda;
• Ortak esaslar yoksa onaylanmış kuruluşların oluşturdukları teşkilatın malzeme hakkında esas aldıkları temel gerekler ile birlikte açıklayıcı dokümanlar dikkate alınarak Avrupa Teknik Onayı verilir.
• Avrupa Teknik Onayı Onay Kuruluşları tarafından verilir.

Onaylanmış Kuruluş Faaliyet Kapsamı

Piyasa Gözetimi ve Denetimi

Bayındırlık ve İskân Bakanlığı, yapı malzemeleri direktifine tabi ürünlerin piyasa gözetimi ve denetimini (resen veya şikâyet üzerine) görevlendirdiği denetim elemanları aracılığı ile yapar. Bayındırlık ve İskân Bakanlığı ve ona bağlı ilgili birimler Yapı Malzemeleri Direktifi’nin kanunda ve ilgili yönetmelik ve tebliğlerde belirtilen esas ve kurallara uygunluğu konusunda tek yetkilidir.

Bakanlık 4703 sayılı kanunda belirtilen esaslar doğrultusunda kendine verilen her türlü bilgiyi kullanma hakkına sahiptir. Bu bilgilerin kaynağı şikâyet, ihbar, tüketici, kullanıcı, rakip firmalar, sivil toplum kuruluşları ve kamu kurumları olabilir.

Onaylanmış kuruluşların atanması, yetkilendirilmesi ile ilgili esasları yine Bakanlık belirlemektedir.

Uygunluk Onay Sistemleri

Uygunluk onay sistemleri, yapı malzemeleri direktifine tabi ürünler için yapılacak olan uygunluk değerlendirme işlemlerinde onaylanmış kuruluşlar ve imalatçının yapması gerekenleri göstermektedir.

Bu tablodaki değerler 1+ ile 4 arasında değişkenlik göstermektedir. Değerleri gösteren rakam düştükçe, onaylanmış kuruluşun uygunluk değerlendirme süreçlerine katılımı o oranda artacaktır.

Bu duruma göre 1+ risk grubuna tabi olan bir ürünün risk seviyesi başta belirtilen temel gerekler açısından en yüksek olduğu için onaylanmış kuruluşun görevleri de o oranda artmakta ve sürece katılımı da yükselmektedir.

Onaylanmış Kuruluşlar (Notified Bodies)

Yapı Malzemeleri Direktifi (89/106/EEC) kapsamına giren malzemelerle ilgili olarak uygunluk değerlendirmesi, teyit ve belgelendirme faaliyeti yapacak deney laboratuarları, muayene ve/veya belgelendirme kuruluşları arasından Bayındırlık ve İskân Bakanlığı tarafından belirlenerek ilgili mevzuatta belirtilen esaslar çerçevesinde yetkilendirilen özel veya kamu kuruluşudur.

Kalitest Belgelendirme 2179 numarası ile Avrupa Komisyonu ve Bayındırlık ve İskân Bakanlığı tarafından yapı malzemeleri direktifinden onaylanmış kuruluş olarak atanmıştır.

Ürünlerin uygunluk onay sistemlerine göre Onaylanmış kuruluşların görevleri şu şekilde açıklanabilir:

• Sistem 1 ve 1+ seviyesindeki ürünler için;
o Ürünün ilgili ürün standardında belirtilen ve onaylanmış bir kuruluş tarafından yapılması zorunlu olan ilk tip testleri,
o Üretim yerinin ve fabrika üretim kontrolü sisteminin ilk belgelendirme denetimi
o Fabrika üretim kontrolü sisteminin takip eden yıllardaki devamlı gözetimi
o Denetim esnasında alınan ürün numunelerinin onaylanmış kuruluş tarafından teste tabi tutulması.

• Sistem 2 ve 2+ seviyesindeki ürünler için;
o Fabrika üretim kontrolü sisteminin denetimi ve belgelendirilmesi; Fabrika üretim kontrolü sisteminin devamlı gözetimi. Bu seviyedeki yapı malzemesi ürünleri için yapılması gereken ilk tip testleri üretici tarafından yapılmaktadır, onaylanmış kuruluşun görevi sadece firmanın üretim yerine yapacağı saha incelemesi ve tetkiki ile sınırlıdır.

• Sistem 3 seviyesindeki ürünler için;
o Ürünün onaylanmış test laboratuarı tarafından yapılacak olan başlangıç tip testi. Bu risk seviyesindeki üreticiler için ürünlerinin yapı malzemeleri direktifine uygunluğunu göstermede gerekli olan ilk tip testleri sadece ilgili testleri yapmaya yetkili onaylanmış kuruluş tarafından yapılacaktır. Üreticiye düşen görevse ilk tip testlerindeki neticelere uygun şekilde üretim yapabileceği bir fabrika imalat sisteminin kurulumunu sağlamak ve uygulamaktır.

• Sistem 4 seviyesindeki ürünler için;
o Bu seviyedeki ürünler için onaylanmış bir test veya belgelendirme kuruluşuna gerek yoktur. Tüm görevler üreticiye aittir. Üretici, CE uygunluğunu sağlamak için ilgili ürün standardında belirtilen testleri yapacak ve buna uygun bir fabrika imalat kontrol sistemini oluşturup uygulayacaktır.

Fabrika Üretim Kontrolü

“Fabrika Üretim Kontrolü”, Direktifin (yönetmeliğin) Ek III’ ünde şu şekilde tanımlanmaktadır:
“İmalatçı tarafından kendi bünyesinde sürekli olarak yapılan üretim kontrolü. İmalatçı tarafından benimsenmiş tüm unsurlar, şartlar ve hükümler, yazılı yönerge ve prosedürler biçiminde sistematik bir şekilde dokümante edilecektir. Bu üretim kontrol sistemi dokümantasyonu; kalitenin güvencesi hususunda ortak bir anlayış sağlayacak ve gerekli ürün karakteristiklerinin sağlanması ile üretim kontrol sisteminin etkin işleyişini kontrol etmeyi olanaklı hale getirecektir.”

Fabrika Üretim Kontrolü Gereklilikleri

I. Organizasyon yapısı ve görev/sorumluluklar
I. Üretim kontrol organizasyonundaki görev ve sorumluluklar ile ilgili dokümantasyon.
II. Ürün uygunluğunun tespiti için gerekli prosedürlerin hazırlanması

II. Genel dokümantasyon yapısı
I. İmalatçı, uygulamakta olduğu fabrika üretim kontrolünü tanımlayan dokümanlar hazırlamalı ve bunları sürekli güncellemelidir. İmalatçının dokümantasyon işleri ve bunlarla ilgili prosedürleri, ürün ve imalat prosesine uygun olmalıdır. Tüm FÜK sistemleri, ürünün uygunluğu konusunda bir güvenlik düzeyini sağlamalıdır.
II. Referans teknik şartnamenin gerekleri doğrultusunda, fabrika üretim kontrol işlemleri ile ilgili prosedür ve talimatların hazırlanması.
III. Bu prosedür ve talimatların etkin bir şekilde uygulanması
IV. Bu işlemlerin ve sonuçlarının kayıt altına alınması

III. Üretim kontrol işlemleri
I. Hammadde ve bileşenlerin ayrıntılı olarak tanımlanması ve doğrulanması
II. Belirlenen bir zaman aralığı ile imalat esnasında yapılacak olan kontroller ve deneyler
III. Teknik şartnamelerde belirtilerek, ürüne ve imalat koşullarına uyarlanmış olması muhtemel belli bir zaman aralığı ile nihai ürün üzerinde yapılacak olan doğrulama işlemleri ve deneyler

IV. Doğrulama işlemeleri ve deneyler
İmalatçı, ürünün ilgili teknik şartnameye uygunluğunu göstermek açısından, kontrol, ölçüm ya da deney ekipmanın her tür bakımı ile kalibrasyonu veya doğrulamasını yapmak zorundadır. Ekipmanın şartnameye uygun biçimde ya da şartnamenin atıfta bulunduğu deney referans sistemine göre kullanılması gereklidir.

V. Uygunluğun izlenmesi
İzleme, üretimin temel aşamalarında ve ürünün ara aşamalarının uygunluğu üzerinden yapılır.

VI. Deneyler
Deneylerin, deney planı doğrultusunda olması ve teknik şartnamelerde belirtilen metotlara göre yapılması gerekmektedir.
Ürün ya da ürün ailesi için benimsenmiş olan uygunluk teyit sistemine bağlı olarak, ürüne ilişkin başlangıç tip deneyleri imalatçının kendisi tarafından yapılabilir ya da bu tür deneylerin, bir onaylanmış kuruluş tarafından yapılması veya tasdik edilmesi gerekir.
İkinci durumda, bu yükümlülük sadece, uygunluk teyit sistemi seçiminin, bir onaylanmış kuruluş ya da laboratuarın müdahalesini gerektirdiği karakteristikleri tespit etmeye yönelik deneyler için geçerlidir.

VII. Deney kayıtları
İmalatçı, ürünün deneye tabi tutulduğu hususunda kanıt sağlayan kayıtları hazırlamalı ve muhafaza etmelidir. Bu kayıtlar, ürünün tanımlanmış olan kabul edilebilirlik kriterlerini karşılayıp karşılamadığını açık bir biçimde göstermelidir. Ürünün kabul edilebilirlik ölçütlerini yerine getirememesi hallerinde, uygun olmayan ürünler için geçerli hükümler uygulanmalıdır.

VIII. Uygun olmayan ürün prosedürü
Eğer kontrol veya deney sonuçları, ürünün gerekleri yerine getirmediğini gösterirse, örneğin eğer deney sonuçlarının istatistiksel değişimi, teknik şartnamenin izin verdiği sınırları aşıyorsa, derhal gereken düzeltici önlemler alınmalıdır. Uygunluk sağlamayan ürün ya da partiler tecrit edilmeli ve gereken şekilde işaretlenmelidir. Hata giderildikten sonra, deney ya da doğrulama işlemi tekrar edilmelidir.
Eğer ürünler, sonuçlar alınmadan önce teslim edildiyse, müşterilere bildirimde bulunmak için bir prosedür ve kayıt işleminin sağlanması gerekir.

IX. Doğrulama işlemlerinin ve deneylerin kayıt edilmesi
Fabrika üretim kontrollerinin sonuçları, imalatçı tarafından uygun biçimde kayıt altına alınmalıdır. Ürün tanımı, imalat tarihi, kabul edilen deney metodu, deney sonuçları ve kabul edilebilirlik kriterleri; doğrulama işlemini yapan kontrolden sorumlu kişinin imzası ile birlikte kayıt altına alınmalıdır.
Teknik şartname gereklerine uymayan herhangi bir kontrol sonucuna ilişkin olarak, durumu düzeltmek için alınmış olan düzeltici tedbirler (örneğin yapılan yeni deneyler, imalat prosesinde yapılan değişiklikler, hatalı ürünü atma ya da doğru ürün ile değiştirme), kayıtta gösterilmelidir.

X. İzlenebilirlik
Her bir ürün veya ürün partisinin, ilgili imalat ayrıntıları ve karakteristikleri de dahil olmak üzere, tam kayıtlarının tutulması ve ayrıca, bu ürünlerin ya da partilerin ilk kime satıldıklarının kayıt altına alınması, imalatçının ya da temsilcisinin sorumluluğundadır. Her bir ürün ya da ürün partisi ve ilgili imalat ayrıntıları, tamamen tanımlanabilir ve yeniden izlenebilir nitelikte olmalıdır. Belli durumlarda, örneğin etiketsiz ürünlerde, sıkı bir izlenebilirlik durumunun sağlanması mümkün olmaz. İlgili teknik şartnamelerdeki gereklerin ifade ediliş biçimi, izlenebilirlik hususunu mümkün olduğunca tam olarak göz önünde tutacak biçimde, gerçekçi olarak adapte edilmesi gerekir.

Örnek Fabrika Üretim Kontrol Belgesi:

Teknik Dosya

Teknik dosya oluşturulmasının amacı;

Üreticilere/Dağıtıcılara, İthalatçılara ve Piyasa Gözetimi ve Denetiminden sorumlu olan kişilere yol göstermek, ilgili teknik düzenlemede belirtilen gereklere uygunluğun değerlendirilmesini ve ürünün tasarımı, üretimi ve işlevselliğinin anlaşılmasını sağlamaktır.

Teknik Dosyanın İçeriği;

• Ürüne ait genel tanımlama,
• Tasarıma ait çizimler, ürünlerin /üretim prosedürüne ilişkin bilgiler,
• Ürüne ait teknik şartnamelerin listesi ve/veya ilgili direktif şartname listesi.
• Ürünün ilgili direktifte öngörülen temel gerekleri karşılaması için gerekli kalite faktör değerleri,
• Ürünün Test belge ve raporları, muayeneler
• Başlangıç Tip Deneyi sonuçları raporları (onaylanmış kuruluş tarafından düzenlenen),
• Varsa kalite güvence sistem belgesi ve/veya fabrika üretim kontrol dokümantasyonu (kalite kontrol planı, laboratuar ekipman listesi, üretim yeri akış şeması, paketleme ve depolama durumu, ürün izlenebilirliğinin tanımı (piyasa ve depolama dahil), ürünün dış etken ve diğer malzemelerle karışımını engelleyici tedbirler, üretim ve ürün kontrolünün sağlandığı doküman listesi, deney metot listesi)
• AT uygunluk Belgesi
• AT uygunluk Beyanı
• Teknik dosya, risk ve öneme uygun bir zaman süresi içinde denetim elemanlarının kullanımına sunulmak üzere hazır bulundurulmalıdır,
• İlk olarak, eğer hazırlanmışsa, 7 gün içerisinde yetkili piyasa gözetimi ve denetimi birimlerine teknik dosyanın bir özeti sağlanır.
• Teknik dosyanın özetinin mevcut olmaması güvensizlik şüphesi için yeterli bir gerekçe oluşturur.
• Teknik dokümantasyonun tamamı ancak, güvensizliğin açık olduğu durumlarda talep edilir.
• Üretici, teknik dosya ve özetini Bayındırlık ve İskân Bakanlığı yetkililerinin ulaşabileceği bir web sitesi adresinde yayımlayarak, söz konusu web sitesi adresini ürünü piyasaya sürdüğü irsaliye fişinde belirtir.

AT Uygunluk Beyanı

• AT Uygunluk Beyanı üreticinin kendisi tarafından düzenlenir.
• AT Uygunluk Beyanı üreticinin, ürünü ile ilgili olan direktif gereklerine uygun üretim yaptığının bir beyanıdır.
• Üretici veya onun Toplulukta yerleşik yetkili temsilcisinin, piyasaya arz ettiği yapı malzemelerinin bunlara uygulanan tüm temel gereklere uygun olduğunu gösteren belgedir.

AT Uygunluk Belgesi özellikle aşağıdaki hususları içerir.

• Belgelendirme Kuruluşunun adı ve adresi,
• Üreticinin veya topluluk içindeki kurulmuş temsilcisinin adı ve adresi,
• Ürünün tanımı (tarifi) (cins, tip, sınıf, kullanım… Vb. tanımlar)
• Ürünün uyacağı hükümler,
• Ürünün kullanımında uygulanabilir özel şartlar
• Belge numarası,
• Uygulanabildiğinde, belgenin geçerlilik süresi ve şartları,
• Belgeyi imzalamakla görevlendirilmiş olan kişinin adı ve pozisyonu,

Örnek AT Uygunluk Beyanı:

Yapı Malzemeleri Direktifi Yasal Mevzuat ve Altyapı

4703 Sayılı Çerçeve Kanun;

• “Ürünlerin Teknik Mevzuatının Hazırlanması ve Uygulanmasına Dair Kanun”
• Ürünlerin Piyasaya arz koşullarını,
• Üreticilerin ve dağıtıcıların yükümlülüklerini,
• Onaylanmış Kuruluşların sorumluluklarını,
• Piyasa gözetimi ve denetimi yapacak yetkili kuruluşların sorumluluklarını, düzenler.

29.04.1997 tarih ve 22974 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 97/9196 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile AB Teknik Mevzuatı çerçevesinde AB’nin 89/106/EEC sayılı Yapı Malzemeleri Direktifi’nin (Construction Products Directive - CPD) uyumlaştırılması çalışmalarını yürütmek üzere Bayındırlık ve İskân Bakanlığı Koordinatör Kurum olarak görevlendirilmiştir. Aynı kararla DPT Müsteşarlığı, Türk Standartları Enstitüsü (TSE) ile Sanayi ve Ticaret Bakanlığı da Katkıda Bulunacak Kurumlar olarak belirlenmiştir.

• Yapı Malzemeleri Yönetmeliği (89/106 EEC) 08.09.2002 tarih ve 24870 sayılı Resmi Gazete’de yayımını müteakip 18 ay sonra yürürlüğe girmek üzere yayımlanmıştır.
• Yapı Malzemeleri Yönetmeliği (89/106 EEC) 05.03.2004 tarih ve 25393 sayılı Resmi Gazete’deki değişiklik tebliğ ile yürürlüğe giriş tarihi 08.06.2004 tarihine uzatılmıştır.
• 16.07.2004 tarih ve 25524 sayılı Resmi Gazete’deki değişiklik tebliğ ile yönetmeliğe geçiş süresi verilmiş ve bu geçiş süresi 16.01.2005 olarak belirlenmiştir.
• 02.01.2005 tarih ve 25688 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan değişiklik ile yönetmeliğin geçiş süresi 01.01.2006 tarihine kadar uzatılmıştır.
• 18.02.2006 tarih ve 26084 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan değişiklik ile yönetmelik 01.01.2007 tarihinde zorunlu olarak yürürlüğe girmiştir.

Avrupa Komisyonu Metinleri Uyumlaştırmak İçin Yayınlanan Tebliğler

1. Yapı Malzemeleri Yönetmeliği’ne (89/106/EEC) İlişkin Açıklayıcı Dokümanlar Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: TAU/2004–008) 29.11.2004 – 25655
2. Yapı Malzemeleri Yönetmeliği (89/106/EEC) Kapsamında, Malzemelerin Tabi Olacakları Uygunluk Teyit Sistemleri Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: TAU/2004 – 006) 22.06.2004 – 25500
3. Yapı Malzemeleri Yönetmeliği (89/106/EEC) Kapsamında, Uygulanacak Teknik Şartnamelerin Yayımlanmasına Dair Tebliğ (Tebliğ No: TAU/2004 – 003) 23.06.2004 – 25501
4. Yapı Malzemeleri Yönetmeliği (89/106/EEC) Kapsamında, Avrupa Teknik Onayı İçin Ortak Usul ve Genel Formata Dair Tebliğ (Tebliğ No: TAU/2004 – 004) 23.06.2004 – 25501
5. Yapı Malzemeleri Yönetmeliği (89/106/EEC) Kapsamında, Yapı Malzemelerinin Yangına Tepki Sınıflarına ve Yapı Elemanlarının Yangına Dayanıklılığına Dair Tebliğ (Tebliğ No: TAU/2004–001) 29.07.2004 – 25537
6. Tebliğler ile bunlara ait zaman içinde ortaya konan değişiklikler ayrıca yayımlanmaktadır.
7. KILAVUZ BELGELER ise (halen 13 adet) Bayındırlık Bakanlığı’nın web sitesinde yayımlanmaktadır.

Uygulama Esaslarını Belirlemek İçin Yayımlanan Tebliğler

1. Yapı Malzemeleri Teknik Komitesinin Oluşumu ve Görevlerine Dair Tebliğ (Tebliğ No: TAU/2004–007) 16.07.2004 – 25524
2. Yapı Malzemeleri İçin Onaylanmış Kuruluşların Görevlendirilmesinde Esas Alınan Temel Kriterlere Dair Tebliğ (Tebliğ No: TAU/2003–001) 31.08.2003 – 25215
3. Yapı Malzemelerinin Piyasa Gözetimi ve Denetimine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: TAU/2004 – 005) 23.06.2004 – 25501
4. CE İşareti Taşıması Mecburi Olmayan Yapı Malzemelerinin Tâbi Olacakları Ulusal Düzenlemeler Hakkında Tebliğ (Tebliğ No: YİG–15/2006–07) 06.12.2006 – 26368 (G Tebliği)
5. Piyasa Gözetimi ve Denetimi Faaliyetlerinde Çalışacak Denetim Elemanlarının Görevlendirilmesinde Esas Alınan Temel Kriterlere Dair Tebliğ (Tebliğ No: YİG–15/2006–8) 19.12.2006 – 26381
6. YAPI MALZEMESİNE CE İŞARETİNİN İLİŞTİRİLMESİ VE TEKNİK DOSYANIN HAZIRLANMASINA DAİR TASLAK TEBLİĞ: Üreticilere ve Piyasa Gözetimi ve Denetiminden sorumlulara yol göstermek amacıyla hazırlanmıştır.

Yapı Malzemeleri Direktifinin Uygulanması için Kılavuz Belgeler

Avrupa Yapı Daimi Komitesi tarafından Yapı Malzemeleri Direktifi’nin uygulanmasında karşılaşılan sorunlara ilişkin olarak ortaya koyduğu çözümler, hukuken bağlayıcı olmamakla birlikte, uygulamalara ilişkin net çözüm önerileri getirmektedir.
1. Kılavuz Belge A- Yapı Malzemeleri Direktifi Alanında Onaylanmış Kuruluşların Tespit Edilmesi
2. Kılavuz Belge B- Yapı Malzemelerine Ait Teknik Şartnamelerde Fabrika Üretim Kontrolünün Tanımlanması
3. Kılavuz Belge C- Yapı Malzemeleri Direktifi Kapsamında Ürün Kit ve Sistemlerinin Tâbi Olacağı Muamele
4. Kılavuz Belge D-Yapı Malzemeleri Direktifi Kapsamında CE İşaretlemesi
5. Kılavuz Blge E-Yapı Malzemeleri Direktifindeki Seviye ve Sınıflar.
6. 6. Kılavuz Belge F-Dayanıklılık ve Yapı Malzemeleri Direktifi
7. 7. Kılavuz Belge G-Yapı Malzemelerinin Yangına Tepki Performansına İlişkin Avrupa Sınıflandırma Sistemi
8. Kılavuz Belge H-Yapı Malzemeleri Direktifi Kapsamındaki Tehlikeli Maddelere İlişkin Uyumlaştırılmış Bir Yaklaşım
9. Kılavuz Belge I-Yapı Malzemeleri Direktifi Madde 4(4)'ün Uygulanması
10. Kılavuz Belge J-Yapı Malzemeleri Direktifi Kapsamında Geçiş Düzenlemeleri
11. Kılavuz Belge K-Yapı Malzemeleri Direktifi Alanında Uygunluk Teyit Sistemleri ve Onaylanmış Kuruluşların Görev ve Rolleri
12. Kılavuz Belge L-Eurocode’ların Kullanımı ve Uygulanması
13. Kılavuz Belge M-CPD Altında Uygunluk Değerlendirmesi, Başlangıç Tip Deneyleri ve Fabrika Ürün kontrolü

Faydalı Linkler

(Kalitest) www.kalitest.com.tr
(BİB) www.bayindirlik.gov.tr
(DTM) www.dtm.gov.tr
(EOTA) www.eota.be
(AB KOMİSYONU) www.europa.eu.int/comm/enterprise/construction/index.htm
(CEN) www.cenorm.be/sectors/construction.htm
(NANDO) www.ec.europa.eu/enterprise/newapproach/nando/